- OR MGL staat ineens een heel stuk sterker. Overname zal niet gaan.
“Akkoordgaan met fusie betekent liquidatie van de eigen onderneming.
Daar zal de rechter, om zijn oordeel gevraagd, nooit toestemming voor geven.”
Zo luidt, vrij vertaald, het standpunt dat de Ondernemingsraad van Media Groep Limburg MGL te Sittard van de beide Limburgse kranten thans inneemt. Het is te proberen.
De OR is daarmee ineens een heel stuk sterker komen te staan. Ze wordt gesteund door de beide vak- en standsorganisaties van FNV en CNV.
Op termijn, (vijf jaar), -dat ziet iedereen nu wel voldoende duidelijk in-, zullen de (alle) regionale kranten van Nederland het afleggen en het onderspit delven tegen de nationale.
Dat is onoverkomelijk. Het is de uitkomst en het gevolg van het plan Telegraaf 2000. Maar je kunt als OR, en als personeel-geheel, beter strijdend met opgeheven hoofd en fier en dapper tot de laatste snik, in de overlevingsstrijd ten onder gaan dan helemaal niets doen. Dat is te gemakkelijk, en dat kan altijd nog.
Je kunt het de tegenstander beter zo moeilijk mogelijk maken. Al is het maar voor de betere plaatsbaarheid in het arbeidsproces daarna, en voor het eigen geweten van de betrokkenen.
Daarom wordt Wegener, de financieel bodemloze put al sinds het jaar 2000 toen ik nog in de Sectorraad FNV-Kiem naast de vertegenwoordigers van AD en Wegener zat, het zo moeilijk mogelijk gemaakt. Opkopen van Wegener door MGL is slechts ‘n doekje voor ‘t bloeden’ en de bedragen zullen wel niet om over naar huis te schrijven zijn (aan de aandeelhouders).
Leten we even kijken wat er vorige week in de kranten stond, en hoe we dat dan wel eens beter zouden moeten kunnen duiden.
LD/DL Vrijdag 26 juni 2009 www.Limburger.nl pag B15
- - - - - - - - - - - - - - - - -
Uitgevers van regionale kranten bundelen krachten en vormen Wegener Media Groep
MGL fuseert met Wegener
door onze versiaggever
SITTARD - Media Groep Limburg
(MGL) - uitgever van deze krant -
gaat de veel grotere branchege-
noot Koninklijke Wegener over-
nemen. Het betreft een papieren
overname die vooral is bedoeld
om Wegener vanaf 2 januari van
de beurs to halen en te fuseren.
Beide uitgevers willen vanaf 2010
samen als Wegener Media Groep
door het leven gaan. De bundeling
maakt bet schrappen van de beurs-
notering van Wegener mogelijk.
Die notering schept allerlei ver-
plichtingen en jaagt Wegener op
kosten.
Door de fusie denken de
uitgevers efficienter te kunnen wer-
ken, maar Wegener - de grootste
uitgever van regionale kranten in
Nederland - raakt de titel 'Konink-
lijke' kwijt.
De andere grote aandeelhouder
van Wegener, Governance for Ow-
ners met een belang van 13 pro-
cent, is tegen de beursexit. De inves-
teerder bespreekt binnenkort een
alternatief plan; de Britse durfkapi-
talist wil Wegener afsplitsen van
grootaandeelhouder Mecom.
Dat MGL en Wegener zouden fu-
seren, werd al lang verwacht. Het is
de nadrukkelijke wens van de eige-
naar van beide uitgevers, de Britse
Mecom Group, van krantentycoon
David Montgomery.
Mecom wil
door de bundeling geld besparen.
Montgomery heeft de afgelopen ja-
ren geprobeerd door overnames in
diverse landen een Europese uitge-
verij van regionale kranten to vor-
men.
Die strategie bleek verliesge-
vend en dat leidde tot grote finan-
ciele problemen.
Montgomery wil-
de vorig jaar al beide Nederlandse
bedrijfsonderdelen laten fuseren.
Voor dat plan waren de onderne-
mingsraad en de redactie in Lim-
burg echter niet te vinden.
Aange-
zien men vreesde dat hierdoor de
eigen Limburgse identiteit van de
kranten verloren zou gaan.
Mecom
boog na het Limburgse protest het
hoofd: MGL mocht zelfstandig een
eigen tabloid ontwikkelen.
Dat
heeft de daling van advertenties en
abonnees echter niet tot staan kun-
nen brengen.
Dat MGL het veel grotere Weg-
ener overneemt in plaats van an-
dersom, heeft louter eeb praktische
reden. Het is fiscaal aantrekkelijker
en juridisch makkelijker.
Maar in de praktijk zal de grootste
uitgever het naar verwachting voor het
zeggen krijgen. De geplande samenvoe-
ging wordt vandaag officieel aange-
kondigd.
De ondernemingsraden is
om advies gevraagd.
De OR van
MGL wil ook dit keer waarborgen
eisen voor behoud van de eigen
identiteit. De directies van beide
uitgeverijen wilden niet reageren.
-.-
Het struikelblok waar het om gaat is:
“Maar in de praktijk zal de grootste
uitgever het naar verwachting voor het
zeggen krijgen. “
De durf-kapitalisten hebben zich verkeken op het geheel eigen karakter en de verschillende structuur van de Limburgse kranten. Ze hebben geen oog gehad voor de geschiedenis.
.
De gouden formule
In 1972 nam De Telegraaf het Limburgs Dagblad over. Maar inhoudelijk veranderde er niets en karakter en structuur van de Limburgse krant bleven absoluut en onverkort gehandhaafd. Dat bleef, – “tot op vandaag”-, de gouden formule.
Montgomery, Mecom en Wegener willen te veel grote stappen ineens en tegelijk nemen. Dat gaat overal elders wel, maar het gaat in Limburg nu eens net niet lukken.
MGL kan aantonen, dat bij wijziging van layout en karakter van de Limburgse krant, bijvoorbeeld als die volgens plan niet meer in Limburg maar in Amersfoort wordt gemaakt, geen hond, geen adverteerder en geen abonnee de krant meer zullen kopen.
Dat zal de rechter niet toestaan.
Immers activiteiten en maatregelen, die de continuiteit van de bestaande onderneming MGL in (kritiek en ultiem) overlevingsgevaar brengen, zijn verboden.
OR en vakcentrales zullen zich daartegen met succes kunnen verzetten.
De houding van OR en vakcentrales in de actuele MGL-overlegsituatie en stand van zaken verdient respect.
Al betekent het helaas, alleen maar uitstel van executie.
.
Eten van twee walletjes
Er komt nog een aardig aspect bij.
De kranten hebben om staatssteun aangeklopt bij de minister.
Maar de kranten verliezen iedere geloofwaardigheid, als ze gelijk daarmee (begonnen) en beginnen personeelsleden in welke aantallen dan ook en van welke afdelingen dan ook te ontslaan.
De maatschappijen en ondernemingen zullen het wat langer dan gebruikelijk is moeten uitzingen in de status quo, en naar de huidige en toekomstige stand der techniek kan dat ook makkelijk.
‘\ô_ô/’ – Doodsstrijd der kranten is hoewel interessant, niet om aan te zien.
Tijdens mijn werk voor het Limburgs Dagblad werden mijn directe chef Jan A.C. de Klerk en ik Jan Kaalslag en Jules Beulbal genoemd, vanwege het eigenaardige gehalte aan primeurs, dat we dagelijks voor onze eigen editie binnenbrachten. De editie groeide daarmee tegen de verdrukking in en dat is precies het typische karakter dat de Limburgse kranten per traditie tegen de overheersing uitstralen. De traditie van het lijdelijk verzet, de sociale onrust en de sabotage.
.
Plasticzeil en consistentvet
Toen ik in 1968 als leerling bij het Nieuwsblad van het Zuiden te Tilburg begon werd ik iedere nacht op een stoeltje naast het grote schakelbord van de drukpers gezet. Die stond te draaien op 3.000 exemplaren per minuut en het hele gebouw schudde. Er was verder niemand in het hele gebouw. Op exact dezelfde tijd volgde iedere nacht met een oorverdovende klap de papierbreuk en de krant werd dagelijks 6 uur te laat bij de mensen in de bus bezorgd.
Uiteindelijk is het Nieuwsblad van het Zuiden vanuit Tilburg toch nog naar het Brabants Dagblad in Den Bosch overgegaan. De drukpers in Tilburg aan de Spoorlaan stond acht jaar lang ingepakt in plasticzeil en consistentvet.
